براي گفتن بعضي چيزها اصلا”نياز به مقدمه نيست .

آنهم وقتي يك مناسبتي باشد كه سالها راجع بهش حرف زده شده وياحتي به خاطرش خون ريخته شده باشد.

16 آذر تداوم فريادهاي آشنايي است كه همه ساله آنها را ميشنويم. ودرامواج اين اصوات كه تماما” فراز است با حرفها وكلماتي آشنا ميشويم كه تاقبل ازآن، همگان از نبايدهايش برحذرمان ميكنند كه مبادا برزبان بياوريم تا بلايي گريبان گيرما شود.

ولي هستند كساني كه بي دريغ چشم را ميبندند و به اميد آنچه كه ”بايد ”باشد فريادهاي حق طلبانه بر ميآورند.

اينها چه ميگويند وچه ميخواهند ؟ اينها كه هستند؟ كه اين چنين شوريده حال بر مسلخي، گام ميگذارند  كه پيشاني اش از سپيدي به خون نشسته است.

اينها ماييم .من وتو! ما كه دريافته ايم ديگرمصلحت طلبي و به اميد ديگري ماندن شايسته نيست .

آنهم براي ما كه همه چيز را ميدانيم ويا ميتوانيم كه بدانيم.

براي ما كه ديگر از بي تفاوت ماندن و ”بي خيال” طي كردن به مسير جديدي رسيده ايم.

بعضي ميگويند اين فلش ها كه شما به سمتش گام برميداريد سياست بازي است ، وبراي برحذر كردن ما از عواقب اين بازيهاي سياسي هر مثل و حكمتي را بكار ميگيرند ، ولي ما كه تازه شيطنت بازي هاي كودكانه و سرمستي نوجواني مان را طي كرده ايم ميدانيم ، دنبال بازي نيستيم ، ما دنبال حقي هستيم كه ازقضا ما را به بازي نگيرند.

اگر همه تلاش اين است كه  ما را وادار كنيد كه همچون طفلان بي اراده يا به دوبي برده بفروشيد و يا درخيابان ها به اعتياد وفروش مواد وادارمان كنيد بايد بگوييم از ا ين زمان به بعد، اگر دوست هستيد به ما بپيونديد واگر دشمن، برويد درجبهه مقابل ما چون ما ايستاده ايم .

ديگر بازي با ما ممنوع ؟!

ما آماده ايم كه در مصافي هرچند ناعادلانه ونابرابر ولي آنقدر درمقابل شما بايستيم كه حقمان رابگيريم.

حق دانشجو حق آزادگي اوست . همان حقي كه درزندان اوين و 209 هرچه بر اندامش مي كوبيد تمام شدني نيست.

 واز قضا برايمان پيام ايستادگي دارد.

آري كوردلان بدانيد كه آزار ياران دبستاني مان به جرم آزادي خواهي و به جرمهاي واهي كه براي شان ساخته ايد برايمان پيامي بسا سر سبزتر دارد.

پرطپش تراز دل حيات ، ما ”مرگ ”را سرودي كرديم.

اگر چه بوضوح از فهم اين معاني  عاجزيد ولي بايد بگوييم براي تفهيم رسم آزادگيمان ، با حضورمان در صحن  پرخروش دانشگاه در 16 آذر به اين معنا پي ميببريد.وبدانيد دانشجويي را كه بدون هيچ وسيله دفاعي مورد ضرب وشتم قرار ميدهيد و از تنهايي او هم ميترسيد وقتي تبديل به ”ما” ميشود كه درمقابلتان قرار گرفته ايم .

آرش س.