شعری از عزت ابراهیم نژاد 

باران  

با … را … ن ، باران باران

ساق هايم چون ني

و

دستهاي ترِ رقصانِ تُرا مي طلبد .

روح باران !

تا بهاري ديگر

سبز را عاريتي باش

تا بپوشم به بهاري ، من سبز

تا بخوانم سَرِداري ، من سرخ

چون بميرم به خزاني ، من زرد

تا بهاري ديگر

سبز را عاريتي باش و بهار

عشق را

هديتي باش و ببخش

عزت ابراهیم نژاد